Top Advertisement
သိန္းစြန္ငွက္ အျပန္လမ္း

သိန္းစြန္ငွက္ အျပန္လမ္း - ပိုင္စိုးေ၀ (သရုပ္ေဖာ္ - ျမင့္လွိဳင္)

ေနာက္ဆုံးအေခါက္ပါဘဲ
ကြၽန္ေတာ္ ရြာကုိ ျပန္လာခဲ့ပါတယ္ အေမ
ရြာဆုိတာ
တမာ ထေနာင္း
ရွားေစာင္း ျပာႆဒ္
သန္း ဒဟတ္ပင္ေတြနဲ႔
မုိးႏွံခ်ဳံပုတ္ ၊ ရွားပင္ငုတ္တုိ
နီညိဳညိဳ ေက်ာက္ခဲလုံးေတြနဲ႔
ထန္းပင္ျမင့္ျမင့္ႀကီးေတြၾကားက
တဲကေလးတစ္လုံး ပါ
အဲဒီ တဲကေလးထဲ
အေမ လဲေလ်ာင္းေနေပါ့။

အေမ
ကြၽန္ေတာ္ေရာက္လာၿပီ အေမ။
အေမ့ ေျခအစုံကုိ ေပြ႕ဖက္
အသံမထြက္ဘဲ ကြၽန္ေတာ္ ငုိတယ္။
ထန္းပင္ျမင့္ျမင့္ၾကီးေတြေပၚက
ရြက္ေယာင္းေျခာက္ေတြ
တရွဲရွဲ ျမည္လုိ႕

က်ေနာ့္ကုိ စကားမေျပာခ်င္လုိ႔
အေမ့သြားေတြ တင္းတင္းေစ့ထားသလား၊
က်ေနာ့္ကုိ မျမင္ခ်င္လုိ႕
အေမ့ မ်က္လုံးေတြ မွိတ္ထားသလား၊
ထ ၾကည့္ပါဦး၊
စကားေျပာပါဦး အေမရယ္ ။

ေဟာ အေမ
အေမ့ကုိ သူတုိ႔
ဟုိးမွာ မန္က်ည္းပင္ေတြ စိမ္းစိမ္းညဳိ႕ညဳိ႕နဲ႔
ဇရပ္ အုိအုိ
ေက်ာက္တုံးနီညဳိညဳိေတြ စီထားတဲ့
သခၤ်ဳိင္းဆုိတဲ့ ေနရာကုိ
ပုိ႕ၾကေတာ့ မလုိ႔ တဲ့
လွည္းဘီးကုိ ျပင္ဆင္ၿပီးၾကေပါ့
အေမ့ အေလာင္းကုိ
ေခါင္းထဲထည့္ၾကေပါ့
ေၾကးစည္ကုိ
ရုိက္ႏွက္ၾကေပါ့
က်ေနာ္ မငုိပါဘူး အေမ
ငုိလုိ႔ မရေတာ့ဘူး အေမ
အေမ့ေျမး ကေလးေလးေတြ
က်ေနာ့္ တူနဲ႔ တူမေလးေတြ
သူတုိ႔ ငုိပါေစ
အေမ့သား သူတုိ႕ရဲ႕အေဖ
က်ေနာ့္အကုိၾကီး
အေမ့သမီး သူတုိ႕ရဲ႕အေမ
ကြၽန္ေတာ့္ အစ္မ
သူတုိ႔ေမာင္ႏွမ
အေမ့အရင္ ေစာေစာစီးစီး
ေဟာသည္ေလာကၾကီးထဲက
ထြက္ခြာသြားၾကေတာ့
မိတဆုိး ဖတဆုိး
ေဟာသည္ကေလးေလးေတြ
အေမ့အတြက္ သူတုိ႔ ငုိပါေစ
အေမ့ အတြက္
သူတုိ႕မ်က္ရည္ေတြဟာ
ထုိက္တန္ပါတယ္ အေမ

က်ေနာ္ကေတာ့
ေႏြဦးရက္ေတြ အေၾကာင္း
သီခ်င္း မဆုိနုိင္တဲ့
ဥၾသငွက္တစ္ေကာင္ရဲ႕ ေၾကကြဲမွဳလုိ
ယာခင္းထဲက အေမ့ဘဝကုိ
အေဝးကဘဲ
တမ္းတပူေဆြးခဲ့သူပါ အေမ
“အေမ ေနေကာင္းပါေစ။
အေမ့အား ထာဝရ လုပ္ေကြၽး ျပဳစုနုိင္သည့္ ကုိယ္
ျဖစ္ရပါလုိ၏ ”
ညအိပ္ရာဝင္ ၊ ရင္ထဲလႈပ္ခတ္
ပဲ့တင္ထပ္ခဲ့တဲ့
ခြန္အားမဲ့ ဆုေတာင္းသံမ်ား ၾကား
ရွည္လ်ားလြန္းတဲ့ ညေတြသာ
ခႏၶာကုိယ္ေပၚ
တိတ္ဆိတ္စြာ ေၾကျပဳန္းခဲ့ရ
မေန႕ကေတာ့
“အေမ ဆံုးၿပီ။ အျမန္ လာ ” တဲ့
ကုသုိလ္ ၾကမၼာ၊ ႏုံခ်ာလုိ႕လား
ဆုေတာင္းမ်ား
မျပည့္ဝခဲ့ဘူး အေမ
အေမက ေမြးေပမယ့္
အေမကုိ လုပ္ မေကြၽးႏိုင္ခဲ့တဲ့
ေဟာသည္ ခႏၶာကုိယ္ၾကီးဟာ
ဘာ အသုံးက်ေတာ့မွာလဲ
အဲသည္လုိ ေနာင္တတရားေတြက
ႏွလုံးသားကုိ ကုတ္ျခစ္
ဘဝ ဆုိတာကုိလည္း
မေက်မနပ္ ျဖစ္မိေပါ့။

က်ေနာ္ မငုိရဲေတာ့ပါဘူး အေမ
ငုိဖုိ႔ရာ ရွက္လွပါတယ္ အေမ
အေမနဲ႔ အတူ
အေမကုိ ေျခဆုပ္လက္နယ္ ျပဳခဲ့တဲ့
ေဟာသည္ ကေလးေလးေတြ
သူတုိ႔ ငုိပါေစ
ေၾကးစည္ကုိ သူတုိ႔ ရုိက္ႏွက္ၾကေပါ့
လွည္းဘီးကုိ သူတုိ႔ တြန္းၾကေပါ့

ေဟာ
နီညိဳညိဳက်ာက္တုံးေတြၾကားက
ရထားတစ္စင္းဟာ
အေဝးကုိ ထြက္သြားၿပီ
ဟုိး လြန္ခဲ့တဲ့ အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္
သည္ရြာက လူငယ္
ေက်းေတာသား တစ္ေယာက္
သည္ရြာကုိ ျပန္ေရာက္ မလာ
ရထားဟာ သူ႕ကုိ
အေဝးသုိ႔ ေခၚေဆာင္သြားခဲ့
သူနဲ႔ သူစီးသြားတဲ့ ရထားအေၾကာင္း
လူေတြ ေမ့ၾကေပါ့
ေျပာဆုိ အမွတ္ရသူ
တစုံတစ္ေယာက္မွ် မရွိေတာ့
အဲသည္လူငယ္ဟာ
အခု
အေမ့အေလာင္း အေမ့ေခါင္းကုိ
ဖက္ဖက္ၿပီး ငုိေနတဲ့
က်ေနာ္ဘဲေပါ့ အေမ။

ေဟာသည္ ယာခင္းေတြၾကား
အေမ ေန႔တုိင္း လႈပ္ရွားခဲ့တာ
က်ေနာ္ မျမင္နုိင္ခဲ့ဘူး
အေမ့သမီး
က်ေနာ့္အစ္မရဲ႕ ေယာက်္ားက
ထန္းရည္သမား ၊ ထန္းရည္ ခ်ဳိး
အေမ့သား
က်ေနာ့္အကုိၾကီးရဲ႕ မိန္းမက
မီးယပ္က်ဳိး၊ မ်က္စိတစ္ဘက္ ကြယ္
သူတုိ႔တစ္ေတြနဲ႔ က်န္ရစ္ခဲ့တဲ့
အေမ့ေျမး ကေလးေတြနဲ႔ အတူ
ထန္းလ်က္က်ဳိ ၊ ထင္းေခြ ေရခပ္
ငတ္ မေသဖုိ႔
အေမ ရုန္းကန္ခဲ့တဲ့ေန႔ေတြမွာ
ကြၽန္ေတာ္သာ
ဟုိအေဝးမွာေပါ့။

ဟုိတႏွစ္က
တရြာလုံး မီးေလာင္ျပာက်
အဲသည္ကတည္းက အေမဟာ
ရြာထဲကုိ ျပန္မေရာက္
အိမ္ ျပန္မဆာက္နုိင္
ထန္းပင္ေအာက္က ထန္းတဲမွာ
အေမ အေနၾကာခဲ့ပါတယ္။

အေမေရ
အေမေရ
ေၾကးစည္ကုိ ရုိက္ႏွက္ၾကေပါ့
လွည္းဘီးကုိ သူတုိ႕တြန္းၾကေပါ့
ဟုိး အေနာက္ေတာင္ေတာတန္းက
ထန္းပင္ရိပ္ဖ်ားမွာ
ေနလုံးဟာ တျဖည္းျဖည္းညိဳခဲ့ေပါ့
ေတာင္သူဓေလ့
ယာမီးေငြ႕ေတြ လြင့္တက္လာေပါ့
ဟုိေတာင္ကမူကမ္းပါးမွာ
ျမက္စားေနတဲ့ ႏြားမေတြက
အေမ့ကုိ နႈတ္ဆက္ေနၾကသလား
သိန္းစြန္ငွက္ အျပန္လမ္းမွာ
က်ီးကန္းေတြ ကသုတ္ကရက္နဲ႔
ရြာဘက္ဆီ ပ်ံေျပးၾကေပါ့
ေနညိဳခ်ိန္ အိမ္အျပန္လမ္းမွာ
ေတာတန္းလွ်ဳိေျမာင္
ဟုိ အေနာက္ေတာင္ထဲ
ေမွာင္မည္းမည္းက
က်ေနာ့္ဘဝကုိ မဝါးျမိဳမီ
ကေလးဘဝအရြယ္
ငယ္ငယ္တုန္းကေလ
ေတာင္ရိပ္ေတာင္ၾကား
သစ္ပင္ဖ်ားမွာ
မားမားရပ္ေန တေစၧေတြလား
အေမေရ
တေစၧဆုိ က်ေနာ္ေၾကာက္လွခ်ည့္
တစ္ညသား
ပ်ဴေစာထီးဆုိလား ရဲေဘာ္ျဖဴဆုိလား
တံခါးကုိ တအားေခါက္
ႏြားေကာက္စမ္း ျမန္ျမန္ လုပ္
ေသနတ္ေတြ ထုတ္ခ်ိန္ၿပီး
အခုိင္အခံ့ လွည္းတစ္စင္း
ႏြားျပာညဳိ တစ္ရွဥ္းနဲ႔အတူ
လွည္းေမာင္းပို႔ဆိုျပီး အေဖ့ကုိ ေခၚသြား
ရြာအေနာက္ဘက္ ေတာအုပ္ၾကားက
ေသနတ္သံတစ္ခ်က္ ၾကားလုိက္ရ

အေဖေရ
အေဖေရ
က်ေနာ္တုိ႔ မိသားစုဘဝ
ရာဇဝင္ကုိ ျဖတ္သန္းရတဲ့ည ေပါ့
လြတ္လပ္ေရးၿပီးခါစ
သူခုိးဓားျပေတြ
တန္ခုိးျပလုိ႔ေကာင္းဆဲ ေခတ္ၾကီးထဲ
လူျဖစ္ခဲ့ရတဲ့ က်ေနာ္
အေမ့ရဲ႕ေက်ာေပၚမွာ
ေသနတ္သံေတြ ၾကား
ေျပးလႊား ပုန္းေအာင္း
ရြာေတာင္ေစာင္း နဘူးခ်ဳံထဲ
ညတုိင္းပဲ အိပ္ခဲ့ရတယ္ မဟုတ္လား အေမ

စစ္စနက္မီး အၾကြင္းအက်န္ေတြနဲ႔
ေခတ္အပ်က္ၾကီးကုိ တြန္းလွန္ရင္း
အေမရယ္ တျခားအေမေတြရယ္
အေမေတြ အားလုံး
ကေလးေတြကုိ ပုခုံးေပၚတင္ၿပီး
ေျပးၾကလႊားၾက ၊ ပုန္းၾကေအာင္းၾကနဲ႔
တခ်ဳိ႕ သားေသ ၊ တခ်ဳိ႕လင္ ဆုံး
စစ္ဆုိတာၾကီးးကုိ
မုန္းခဲ့တယ္ မဟုတ္လား အေမ။

အေဖ မရွိတဲ့ေနာက္
အေမရယ္ အကုိၾကီးရယ္၊ အမရယ္၊ ကြၽန္ေတာ္ရယ္ေလ
ေလာက ကမ္းပါးမွာ
စမ္းတဝါဝါး ေလွ်ာက္ခဲ့ၾကေပါ့။
အရြယ္ေရာက္ခါစ အစ္ကုိၾကီး
ထန္းလွီး သင္ရေပါ့
အစ္ကုိၾကီးဟာ
သာသနာ့ေဘာင္မွာ အရုိးထုတ္
ဘုန္းၾကီးလုပ္ဖုိ႔ စိတ္ကူးရွိေပမယ့္
က်ေနာ္တုိ႔ အတြက္
ယုံၾကည္ခ်က္ေတြ စြန္႔ခဲ့ရၿပီေပါ့
က်ေနာ္ကေတာ့
ေသွ်ာင္တစ္ေစာင္းနဲ႔ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းသား
ၿပီးေတာ့ ျပည္ေတာ္သာေက်ာင္းေရာက္
ေက်ာင္းဆင္းခ်ိန္မွာ
သုိး ဆိတ္ ႏြားေက်ာင္း
က်ေနာ္တုိ႔ တစ္ေတြ
ဟုိသေျပပင္ေတာင္ေစာင္းဆီက
လက္ျပဟစ္ေအာ္
သီခ်င္းတေၾကာ္ေၾကာ္နဲ႔
ေခြးေခၚ ပတတ္တူး
ဟင္းရြက္ခူး ယုန္ရွာ
ေတာင္ယာလုပ္သူ ထင္းခုတ္သူေတြ
ထန္းလ်က္က်ဳိသူ ထန္းတက္သူေတြ
ေနက ပူေလာင္
ကုန္းေခါင္ေခါင္မွာ
ဟုိးအေနာက္ေတာင္မွာ
မႈိင္းျပာျပာ ျမဴခုိးေတြနဲ႔
ပုပၸါးဆုိတဲ့ေတာင္ေတာ္ျမတ္ႀကီးဆီ
ေမွ်ာ္ၾကည့္ေငးေမာ
စိမ္းလန္းတဲ့ယာေတာေတြၾကား
အကိုႀကီးက ထန္းလွီး
က်ေနာ္က ထန္းရည္အုိး သယ္
အေမရယ္ အစ္မရယ္က
ထန္းလ်က္က်ဳိ ရက္ကန္းခတ္ ထင္းေခြ
တစ္ခါတေလ ေျမပဲေကာက္
တစ္ခါတစ္ေလ ဝါစုိက္
ေတာအလုိက္ လုပ္ငန္းစုံေပါ့။

“ျမိဳ႔ရြာနိဂံုး ၊ ပ်က္ျပဳန္းေစေအာင္
ဓားျပၾကီးၾကီး မုိက္သီးအေခါင္
မီးႏွင့္ ၿမဳိက္လုိ႕ ၊ တုိက္ခုိက္ ပူေလာင္
ဝ သ လ ၊ မွတ္ၾက သူယုတ္ေကာင္”
“ခေလာက္ေလးရယ္တဲ႕ ဒုိးဒုိးေဒါင္
ပ်ဳိတုိ႔ေမာင္ ယာ မလုပ္တယ္
ဝါးခုတ္တဲ့ ေတာင္”
အဲသည္လုိ အကုိၾကီး တတ္တဲ့
ကဗ်ာေတြ ၊ သံေပါက္ေတြ
က်ေနာ့္မွာ အေမြရခဲ့ေပါ့
“ေနညိဳခ်ိန္တိမ္ေတာက္ ပ်ဳိေၾကာက္တဲ့ သည္အခ်ိန္
ဆီးမီးကြယ္ မွန္အိမ္နဲ႔”
အဲသည္လုိ
ေက်းလက္ဘဝ သီခ်င္းကဗ်ာေတြ
ရင္ထဲမွာ အျမစ္တြယ္ခဲ့ရေပါ့

အေမေရ
ေၾကးစည္ကုိရုိက္ႏွက္ေနၾကေပါ့
လွည္းဘီးကုိ သူတုိ႔ တြန္းၾကေပါ့
အေမေခါင္းခ်ခဲ့တဲ့ တဲကေလးဟာ
အေမ့ရြာနဲ႕ အလွမ္းေဝးေပမယ့္
သည္ေတာ သည္ေတာင္ၾကား
အေမ့ကုိ
တစ္ေယာက္တည္း မထားရက္ပါဘူး အေမ
အေမ့အေမ က်ေနာ့္အဘြား
က်ေနာ့္အဘြားရဲ႕ အေမ့အေမ စတဲ့
ေဆြမ်ဳိးေတာ္စပ္သူေရာ မေတာ္သူပါ
တစ္ရြာလုံး ေနာက္ဆုံး စုေဝးရာ
ေဟာဟုိ ဇရပ္အုိအုိရဲ႕
သုႆာန္ဆုိတဲ့ ေနရာေရာက္ေအာင္
အေမ့ကုိ
ကြၽန္ေတာ္တုိ႔ ပုိ႔ မွာေပါ့။

လမ္းက ၾကမ္းလုိက္တာအေမ
ေတာင္ကမူက်တ္တီးၾကား
ႏွစ္ေတြမ်ားစြာ ေရတိုက္စားမွဳနဲ႔
ပ်က္လုလု လွည္းလမ္းေပၚမွာ
အေမ့ေခါင္းဟာ ၊ လႈပ္ယမ္းလွခ်ည့္
ျဖည္းျဖည္း ျဖည္းျဖည္း
ဆူးကုိင္းေတြ ေဘးဖယ္
မ်က္ႏွာကုိ ျခစ္မိၾကဦးမယ္။

ဟုိသုႆာန္ကုိ ေရာက္တဲ့ခါ
ဘုန္းၾကီးေတြက
သရဏဂုံကုိ ရြတ္ဖတ္
က်ေနာ့္လက္နဲ႕ ေရစက္သြန္းခ် အမွ်ေဝ
အေမ ေကာင္းရာသုဂတိလားပါေစ လုိ႔
က်ေနာ္ အမွ်ေဝမယ္
က်ေနာ့္ကုိယ္ေပၚမွာ
ဖုန္ေတြေပကပ္
ညစ္ပတ္ေနမလားဘဲ
မႏၱေလးက မိတၳီလာ
မလႈိင္ ပန္းအုိင္တစ္လမ္းလုံး
ဖုန္လုံးၾကီးထဲ ျဖတ္ခဲ့ရ
အခုလည္းဘဲ ဖုန္လုံးၾကီးထဲမွာ
ဖုန္ေတြ ေပကပ္ ညစ္ပတ္ေနမလားဘဲ
ဟုိသုႆာန္ကုိေရာက္လုိ႔
ေရစက္သြန္းခ် အမွ်ေဝတဲ့ အခါ
ငယ္ဆရာ ဘုန္းေတာ္ၾကီး
ကြၽန္ေတာ့္ ကုိၾကည့္ၿပီး
အံ့ၾသေနလိမ့္မယ္။

ညေရာက္တဲ့အခါ
ဦးေလးဘယ္ေန႔ ျပန္မွာလဲ
တစ္ႏွစ္တစ္ခါ ျပန္လာပါေနာ္
က်ေနာ္ ေက်ာင္းဆက္ေနခ်င္တယ္
ညီမေလးမွာ ဝတ္စရာအကၤ်ီ မရွိေတာ့ဘူး
ေဟာဒီ အငယ္မ မႏွစ္က ႏွစ္တန္းက်တယ္ ငါ့ေမာင္ရယ္
ေဟာဒီက်န္ေနတဲ့ မ်က္စိတစ္ဘက္ကလည္း ဆရာဝန္က ခြဲရမယ္ တဲ့
အစ္မလည္း ေၾကာက္တတ္လုိ႔ ေဆးရုံကုိ ေနာက္ထပ္ မေရာက္ေတာ့ပါဘူး
စတဲ့ စတဲ့ စကားလုံးေတြၾကား
ကြၽန္ေတာ္ ဘာမ်ား
တာဝန္ယူႏိုင္မလဲ။

မင္းတုိ႔ အတြက္ ၊ ငါ့အတြက္
အႏွစ္သုံးဆယ္လုံးလုံး
ဦးေလး စဥ္းစားေနတုန္းဘဲ
ဦးေလးဟာ
စဥ္းစားေနတုန္းပါဘဲကြယ္
တစ္စုံတစ္ရာ
ဂတိေတြ ေပးထားပစ္ခဲ့ၿပီး
နံနက္ခင္း တစ္ခုမွာ
ငွက္တစ္ေကာင္လုိ ပ်ံေျပးသြားမယ္
ဟုိတစ္ခါက
အေမ့ကုိ ထားပစ္ခဲ့သလုိမ်ဳိး
“ေဟာသည္ ကမၻာေျမၾကီးရဲ႕
နာမက်န္းမွဳေတြကုိ ေဆးဝါးကုသဖုိ႔
က်ေနာ္ ကဗ်ာဆရာ လုပ္ရမယ္
ကဗ်ာဆရာ လုပ္မွျဖစ္မယ္ အေမ”
အဲသလုိ ဆုိၿပီး
အေမ့ကုိ ထားပစ္ခဲ့တုန္းက
ယာခင္းနံေဘး
ေတာလမ္းေလးေပၚမွာ
ျမက္ရုိင္းပင္ေတြကုိ တုိးျဖတ္
တရွပ္ရွပ္နဲ႔ ကြၽန္ေတာ့္ ဖိနပ္သံေတြ
က်န္ရစ္ခဲ့တယ္။

ယာခင္းေတြ ေနာက္မွာ ခ်န္
ေတာတန္းေတြ က်န္ရစ္ခဲ့တယ္
ေက်ာက္စရစ္ ကုန္းေခါင္
တလင္းေျပာင္မွာ
ယုန္ေထာင္ ပတတ္တူး ခ်ဳိးတည္
ငယ္ဘဝေတြ က်န္ရစ္ခဲ့တယ္
လိမ္လိမ္မာမာေနဖုိ႔
စကားလုံးတုိ႔ တုန္ခါ
အေမ့ မ်က္ႏွာေပၚက
မ်က္ရည္စေတြ က်န္ရစ္ခဲ့တယ္
သူငယ္ခ်င္းေတြ
လက္ျပေနဆဲ ၊ ဥၾသဆြဲေပါ့
တရွဲရွဲျမည္လ်က္ ရထား ထြက္ခြာ
တုန္ခါေနတဲ့ ဓာတ္ၾကိဳးေပၚမွာ
ေတာက်ီးကန္း တစ္ေကာင္
ေအာ္ျမည္ရင္း က်န္ရစ္ခဲ့တယ္။

ၿမဳိ႔ျပဘဝရဲ႕
ခံစားမႈျမစ္ ရသသစ္ထဲမွာ
ပလက္ေဖာင္းတစ္ေလွ်ာက္
ဓာတ္တုိင္ မီးတုိင္ေတြေအာက္
တစ္ေယာက္ကုိ တစ္ေယာက္
ျဖတ္ေက်ာ္ေလွ်ာက္သြားရင္း
သူစိမ္းဆန္တဲ႕ လူေတြၾကားမွာ
ဟုိ အေနာက္ေတာင္ဆီကုိ ေရာ္ရမ္း
ေတာလမ္းကေလးကုိ
လြမ္းခဲ့ရေပါ့ အေမ။

ေနညိဳခ်ိန္ အိမ္အျပန္
လမ္းေဘးတုိက္ၾကား ဓာတ္တုိင္နားမွာ
မားမားရပ္ေန တေစၧေတြလား
“အေမေရ၊ တေစၧကုိ က်ေနာ္ေၾကာက္လွခ်ည့္”
ေယာင္ရမ္း ရြတ္ဆုိမိေသာ္လည္း
ရဲရဲတင္းတင္း
ျဖတ္သန္းရၿပီ အေမ။

လူမႈေဗဒ ေဝါဟာရနဲ႔
ရသသစ္ေတြက
ႏွလုံးသားကုိ တအားကုတ္ျခစ္
ပြတ္သပ္ၿပီး ေျဖေသာ္လည္း
ယားယံၿမဲပါ အေမ။

ဆည္းဆာရီထဲ
တုိးရွဲ ျဖတ္သန္း
ကုိယ့္လမ္းကုိ သြားခဲ့ရ
စကား ျငင္းဆန္
ကားဟြန္းသံေတြ ၾကား
ႏွလုံးသားတိတ္ဆိတ္ မသိစိတ္မွာ
ေရာဂါ ထူေျပာခဲ့ေပါ့ အေမ။

အေမ့ထံ က်ေနာ္ျပန္မလာနုိင္ေတာ့ဘူး
ငါ့ေျမးေလးေတြ
အေမ ျမင္ခ်င္လွၿပီ ဆုိ။

ေဟာ
အၾကီးေလးက မသုမာ တဲ့
ပိန္ပိန္သြယ္သြယ္ နဖူးက်ယ္က်ယ္နဲ႔
သိပ္ခ်စ္စရာေကာင္းတယ္ အေမ။

အငယ္ေလးက မငုဝါ တဲ့
အစားပုတ္ပုတ္ ၊ ဝတုတ္တုတ္ကေလး။

ေနာက္တစ္ေယာက္က
သားၾကီးေမာင္ဖုိးကာ
ေဆာ့တဲ့ေနရာမွာ ေမ်ာက္ရႈံးပါဘဲ
ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက
ေမ်ာက္ကေလးလုိဘဲ
ၾကီးလာရင္ ေမ်ာက္နဲ႔ တူမလားဘဲ။

သူတုိ႔ေမာင္ႏွမတစ္ေတြ
ဦးေလးေတြ၊ အေဒၚေတြနဲ႔ ေတြ႕ဖုိ႔
က်ေနာ္ လာခ်င္ပါရဲ႕။

ဒါေပမယ့္ အေမ
ေဟာ
က်ေနာ္တုိ႔ အားလုံးအတြက္
အရြယ္ မေရာက္ခင္
ထန္းလွီးသင္ခဲ့ရတဲ့ အကုိၾကီး
ထန္းပင္ေပၚက ေဇာက္ထုိးက်
အနိစၥေရာက္ခဲ့ရၿပီ မဟုတ္လား
က်ေနာ့္အမ
အေမ့သမီး ပိန္တာရုိးေလး
သားသမီးခုႏွစ္ေယာက္ ေမြးေတာ့
ဆင္းရဲမွဳဒဏ္ မခံနုိင္လုိ႔ ထင္ရဲ႕
အနိစၥ ေရာက္ခဲ့ရၿပီ မဟုတ္လား အေမ
အေမ သည္ေတာ သည္ေတာင္ထဲမွာ
အေမ့သားသမီးေတြနဲ႔
အေနေဝး ၊ အေသေဝးခဲ့ၾကရေသာ္လည္း
အေမ တစ္ေယာက္တည္း မဟုတ္လား။

အေမ့ေျမးတစ္အုပ္နဲ႔
ထန္းလ်က္က်ဳိ ထင္းေခြ ေရခပ္
က်ေနာ္ တစ္ျပားတစ္ခ်ပ္မွ
မေထာက္ပံ့ႏိုင္ေပမယ့္ ၊ ငတ္ မေသခဲ့ဘူး အေမေသရတာ
ငတ္လုိ႔မဟုတ္ဘူး အေမ
မေန႔က အေမဆုံးေၾကာင္း ေၾကးနန္းရေတာ့
ခရီးသြားဖုိ႔ ဇနီးမယားနဲ႔ တုိင္ပင္
ျပင္ရ ဆင္ရ ေငြရွာရနဲ႔ေပါ့
ညေရာက္ေတာ့လည္း ရင္ထဲ မေအး
ပူေဆြးေနဆဲမွာ
ကေလးေတြက တီဗီသြားၾကည့္ၾကသတဲ့
ေၾသာ္ မင္းတုိ႔ အဖြားေသတဲ့ ရက္
မင္းတုိ႔အတြက္
ဘာမွ မခံစားရပါလားေနာ္
ငယ္ေသးတဲ့ ကေလးေလးေတြဘဲဆုိတာက တစ္က႑ေပါ့
ၿမဳိ႕ျပမွာေနတဲ့ အေမ့ေျမးကေလးေတြ
အေမနဲ႔ တအား ေဝးခဲ့ပါလားဆုိတဲ့ အေတြးေတြက တကယ့္ကုိပါဘဲ
ဘဝ ဆုိတာကုိလည္း
မေက်မနပ္ၿဖစ္ရျပန္ေပါ့ အေမ
ခံစားရၿပီေပါ့
က်ေနာ္ခံစားရၿပီေပါ့ အေမ။

က်ေနာ္ဟာ
အဲဘတ္ကမူးမွ မဟုတ္ဘဲ
က်ေနာ္ဟာ
မာဆိုးမွ မဟုတ္ဘဲ
အခက္အခဲေတြ ရွိေပမယ့္
ကြၽန္ေတာ္ဟာ
ဗုဒၶဘာသာ ဗမာယဥ္ေက်းမွဳထဲက
လူတစ္ေယာက္ အၿဖစ္နဲ႔ဘဲ
အသက္ရွင္ေနဆဲပါ အေမ။

အေမေရ
အေမေရ
အေမေရ
ေၾကးစည္ကုိ ရုိက္ႏွက္ၾကေပါ့
လွည္းဘီးကုိ သူတုိ႔ တြန္းၾကေပါ့
အေမ့ေခါင္းဟာ
လွည္းေပၚမွာ ယိမ္းထုိးလုိ႔
ရွားေစာင္းျပႆာဒ္ပင္ေပၚက
ေဒါ့ရင္းဆုိတဲ့အေကာင္ေတြ
တက်ည္က်ည္ ျမည္လုိ႔
အေမ့ေျမးကေလးေလးေတြ
အေမ့ရဲ႕ ေဆြမ်ဳိးသားခ်င္းကေလးေတြ
အေမ့ကုိ ခင္မင္တဲ့သူေတြ
မရဏေတးကုိ ရြတ္ဆုိငုိေၾကြးလို႔ အေမ့ေခါင္းေပၚ
ေညာင္ရြက္ေတြ ေၾကြက်
ဒါဟာ သခၤါရတရားေပဘဲ လုိ႔
ဆုိခ်င္သလား မသိေပဘူး အေမ

ကုန္တန္ခ်ိန္အျပည့္နဲ႔ ကားတစ္စီး
အေဝးေျပးလမ္းမၾကီးေပၚ
ျဖတ္ေမာင္းသြားေနရဲ႕
ထန္းပင္ျမင့္ျမင့္ၾကီးေတြေပၚက
ရြက္ေယာင္းေျခာက္ေတြ
တရွဲရဲွ မည္လုိ႔။
ခံစားခ်က္ - သိန္းစြန္ငွက္ အျပန္လမ္း ပုိင္စိုးေ၀ - Aug 30 2012 05:30 AM EST
သတင္းမာတိကာ
ကဗ်ာ မာတိကာ
အႏုပညာသတင္း မာတိကာ
သတင္းစာမ်က္ႏွာမ်ား ၊ စာေပ ဂီတ အႏုပညာ စာမ်က္ႏွာ ၊ ျမန္မာအသိုင္းအ၀ိုင္းစာမ်က္ႏွာ ၊ အဖြဲ႕အစည္းမ်ား
ရန္ကုန္ မိုးေလ၀သ (Rangoon Weather Forecast)Find more about Weather in Rangoon, BM
Click for weather forecast
1 US Dollar = 822 Kyats
အေမရိကန္ ၁ ေဒၚလာ = ျမန္မာေငြ ၈၂၂ က်ပ္
May 3, 2012
since December 12, 2005